Źródłem Pyrzyckich Spotkań z Folklorem byli sami ludzie, ich potrzeba zaadoptowania się na nowej ziemi i chęć umocnienia na niej nowej tożsamości, wszak przybyli tu, na Ziemię Pyrzycką z różnych regionów, kultywując "odmienny folklor". Potrzebna była wówczas płaszczyzna, na której wymieniano by doświadczenia, konfrontowano by poziom wykonawstwa oraz prezentowano własny, ze stron rodzinnych pochodzący folklor. Odpowiedzią na takie zapotrzebowanie środowiska, był pomysł zorganizowania imprezy kulturalnej o bezkonkursowym charakterze, dzieła tego podjęli się pracownicy i współpracownicy Pyrzyckiego Domu Kultury: Artur Marcinkiewicz, Justyn Depo, Krystyna Olejniczak, Ewa Sikora, Ryszard Głogowski, Bolesław Garczyński, Bernard Dębowski. I tak 15 czerwca 1980 roku w sali PDK odbyły się jednodniowe, I Pyrzyckie Spotkania z Folklorem, w którym udział wzięło 8 zespołów ludowych Ziemi Pyrzyckiej i byłego województwa szczecińskiego. Takie były początki. Kolejne edycje festiwalu przynoszą wiele zmian, są coraz bogatsze w formie jak i w treści. Przybywa zespołów i imprez towarzyszących, a sam koncert przeniesiono z dużej salo "starego" domu kultury w plener. Scenę usytuowano na placu przy Urzędzie Miejskim. "Przenosiny" odbyły się podczas II PSzF, organizowanych zresztą w specyficznych warunkach stanu wojennego. Rok 1984 to rok V Spotkań trwających już przez trzy dni, nie tylko w Pyrzycach lecz również w innych miejscowościach. Powitanie zespołów nastąpiło w piątek 1 czerwca, po którym to rozjechały się one do pobliskich wsi, gdzie wzięły udział w towarzyskich spotkaniach. Festiwal okrzepł w swej formie bezkonkursowego, ludowego festynu, któremu towarzyszą wystawy twórczości ludowej, organizowane są plenery: rzeźbiarski, malarski, fotograficzny; odbywa się jarmark z wielością jadła i napitków. Plonem jednego z plenerów rzeźbiarskich była kapela ludowa. Autorami tych prac byli: Jerzy Sieniewicz, Ryszard Cyza, Marek Tylmanowski, Stanisław Sarzała. X Jubileuszowe spotkania uzyskały bogatą oprawę, ukazała się gazetka festiwalowa pt. "Pyrzycki Kogutek". Kogutek był w pierwszych latach symbolem imprezy. Gazeta na bieżąco informowała o koncertach, imprezach towarzyszących i spotkaniach mniej lub bardziej oficjalnych. Ulicami miasta po raz kolejny przeszedł barwny, roztańczony korowód pięćdziesięciu siedmiu zespołów, po którym klucze do bram miasta przejął Artur Marcinkiewicz, co było sygnałem do rozpoczęcia rządów tych co umiłowali folklor. Coraz większa ilość zespołów, także z zagranicy oraz wymagania polskiej sekcji C.I.O.F.F. powodują, iż od roku 1991 spotkania trwają już nie trzy a pięć dni. XII PSzF choć miały być pechowe, wszak były trzynaste, udały się znakomicie. Nie były to jednak spotkania podobne do pierwszych czy drugich. Dzielą je bowiem lata doświadczeń organizacyjnych, poszukiwania formy najlepszej prezentacji dorobku twórczości ludowej w dziedzinie tańca, muzyki i rękodzieła. Po raz pierwszy w roku 1992 zorganizowano Koncert Muzyki i Pieśni Religijnej w kościele parafialnym pw. Wnb. N.M.P. oraz koncert finałowy, na którym dziesięciominutowe programy prezentowały zespoły zagraniczne, kończąc tym samym blok koncertów festiwalowych. XIII PSzF towarzyszyła Konferencja Komisji Festiwalowej C.I.O.F.F. Uczestniczyli w niej: z Włoch Giovanni Pistilli, ze Słowacji Bruno Ravnikar, z Niemiec Bernard Schaefer, z byłej Czechosłowacji Peter Homolka oraz Prezydent Sekcji Polskiej Jerzy Chmiel. Następne festiwale są kontynuacją wypracowanej podczas poprzednich Spotkań formuły pięciodniowej, plenerowej imprezy o zasięgu międzynarodowym. Zyskują bogatą oprawę plastyczną. Drukowany jest plakat oraz informator, w którym znajdują się dane o zespołach, krótka historia Pyrzyc i samego festiwalu, program poszczególnych koncertów, informacja o sponsorach oraz wizerunki osób tworzących zespół organizacyjny. Scena została zadaszona, tym samym uniezależniło to organizatorów od kaprysów aury. Powstaje również nowa scenografia. Zrezygnowano ze starej - fragment murów obronnych i Baszta Sowia. Głównym elementem nowej dekoracji jest emblemat przedstawiający stylizowaną postać tancerza ludowego oraz zarys Baszty Sowiej wpisanej w dużą literę P. I tak powoli Pyrzyckie Spotkania z Folklorem rozwijały się, nabierały profesjonalizmu i rozmachu. Łącznie było 73 festiwalowe dni, wystąpiło 724 zespoły (niektóre kilkakrotnie). Swoje najlepsze programy prezentowały 193 zespoły Ziemi Pyrzyckiej, 1198 zespołów z województwa zachodniopomorskiego, 233 razy zespoły z różnych regionów Polski i wystąpiło 99 zespołów z 29 krajów Europy, Azji i Ameryki Północnej. Koncerty prowadzili m.in.: Krystyna Olejniczak, Aleksander Gierczak, Andrzej Jabloński, Zygmunt Chowniak, Ryszard Flak, Jan Gąsiorek, Artur Marcinkiewicz, Ewa Sikora. Głównymi organizatorami Pyrzyckich Spotkań z Folklorem są pracownicy Pyrzyckiego Domu Kultury wspomagani przez Wydział Kultury Urzędu Miejskiego w Pyrzycach, a wspierani finansowo przez Radę Miejską, Urząd Marszałkowski i sponsorów.